hmm... alam ko na...
ramdam ko na..
well...
this past few weeks.. pansin ko naman..
nakikita ko naman ung pattern...
kaya hindi ako pumunta ng simbahan..
para maconfirm ko...
feeling ko kasi..
namimiss moh lang ako pag nkikita moh ako..
after today..
parang naconfirm ko na tama ako...
una.. tanong ko sa sarili ko..
bakit gnun?..
hindi consistent..
bakit sa una lang..
bakit parang bigla na lang ako nakakalimutan..
pero ngaun..
naramdaman ko talaga na wala na..
sa totoo lang.. matagal ko na nrrmdaman na..
nanjan parin sia... kahit konti.. kahit maliit..
nanjan cia at hindi ko mabura...
hindi ko mapalitan..
nkikita ko naman kasi n sia naiisip moh lagi..
na sia napapansin moh...
saka masaya ka pag kasama moh sia..
i'm trying to be happy naman..
pero..
araw araw.. lalo lang kita namimiss..
un ang totoo..
aun nga lang..
pansin ko din na unti unti ka narin nawawala...
sakin lang.. kung wala na talaga..
or gusto moh na ako tumigil..
sana lang masabi moh sakin..
para tumigil na ako...
para wala ka na papansinin n theo...
lagi moh sinasabi sakin na wag kita pagkatiwalaan..
pero nandun na ung tiwala ko eh...
kahit minsan.. nasasaktan ako sa mga sinasabi moh sakin..
sa mga salita moh.. nawawala naman agad un sakin..
so i hope you can trust me din...
kahit konti lang.. hehe..
promise.. basta sabihin moh lang ung totoo...
titigil na ako..
hindi na ako mngungulit..
hindi na sasama loob or araw moh dahil sakin...
naguguluhan na kasi ako...
gusto ko lang malinawan...
nahihirapan na kasi ako...
sorry sa lahat..
sana pansinin moh tong post na to...
or may masabi ka man lang...
alam ko naman kasing wala ka na gana kausp ako...